సామాజిక అనాథలకు చట్టపరమైన శూన్యత: భారతదేశంలో ఒక కనిపించని సంక్షోభం

భారతదేశంలో తల్లి లేని కుమార్తెలు ఎదుర్కొంటున్న చట్టపరమైన సవాలు యొక్క మూలం కేవలం ప్రస్తుత చట్టాల వైఫల్యం కాదు, కానీ తల్లి లేని బాలికలకు నిర్దిష్ట చట్టాలు లేకపోవడం. భారతీయ న్యాయ వ్యవస్థ “తల్లి లేకపోవడం”ను ఒక ప్రత్యేకమైన బలహీనత వర్గంగా గుర్తించదు. అనాథలు, నిరుపేద పిల్లలు మరియు నిర్దిష్ట నేరాల బాధితుల కోసం చట్టాలు ఉన్నప్పటికీ, తల్లి మరణించినప్పుడు ఒక అమ్మాయి ఎదుర్కొనే నిర్దిష్ట ప్రమాదాల సమితి విషయానికి వస్తే ఒక ప్రస్ఫుటమైన చట్టపరమైన శూన్యత ఉంది. వారి బలహీనతను చట్టబద్ధంగా నిర్వచించడంలో ఈ వైఫల్యం అంటే వారు తరచుగా పిల్లలను రక్షించడానికి రూపొందించబడిన వ్యవస్థల పగుళ్ల ద్వారా పడిపోతారు, ఇది దేశం యొక్క బాలల రక్షణ విధానంలో ఒక క్లిష్టమైన అంతరం.

భారతదేశంలో బాలల రక్షణ చట్టాలు: ఊహలపై నిర్మించబడిన ఒక వ్యవస్థ

భారతీయ న్యాయ వ్యవస్థ, జువెనైల్ జస్టిస్ చట్టంతో సహా, సంస్థాగతీకరణ కంటే కుటుంబ-ఆధారిత సంరక్షణకు ప్రాధాన్యత ఇస్తుంది, ఇది ఒక సానుకూల లక్ష్యం. అయితే, ఈ వ్యవస్థ విస్తరించిన కుటుంబంలో సంరక్షణ ఎల్లప్పుడూ సురక్షితంగా మరియు పోషణగా ఉంటుందనే ఊహపై నిర్మించబడింది. ఇది తీవ్రమైన బాలల రక్షణ విధానం యొక్క అంతరాలను సృష్టిస్తుంది. ఒక అనధికారిక బంధుత్వ ఏర్పాటులో ఉంచబడిన బిడ్డ శ్రేయస్సును రాష్ట్రం పర్యవేక్షించడానికి అధికారిక యంత్రాంగం లేదు. అధికారిక దత్తత లేదా పెంపుడు సంరక్షణ ఏర్పాటులా కాకుండా, ఇక్కడ నేపథ్య తనిఖీలు మరియు సాధారణ అనుసరణలు ఉంటాయి, తల్లి మరణం తర్వాత తన అత్త లేదా తాతయ్యలతో నివసిస్తున్న ఒక అమ్మాయి బాలల రక్షణ సేవల రాడార్ నుండి పూర్తిగా దూరంగా ఉంటుంది. ఇది ఆమెను నిర్లక్ష్యం, హింస మరియు దోపిడీకి గురి చేస్తుంది, ఎటువంటి చట్టపరమైన పర్యవేక్షణ లేకుండా.

కనిపించని బిడ్డ సిండ్రోమ్: వ్యవస్థకు కోల్పోయినది

ఈ చట్టపరమైన శూన్యత యొక్క ఫలితం కనిపించని బిడ్డ సిండ్రోమ్. ఆమె ఒక అనాథ శరణాలయంలో లేనందున, ఆమె సంరక్షణ అవసరమైన పిల్లల గణాంకాలలో లెక్కించబడదు. ఆమెకు జీవించి ఉన్న తండ్రి ఉన్నందున, అతను అందుబాటులో లేకపోయినా లేదా హింసించినా, ఆమె చట్టబద్ధంగా ఒక అనాథ కాదు. ఆమె ఒక బూడిద రంగు ప్రాంతంలో ఉంటుంది, ఇక్కడ ఆమె శ్రేయస్సుకు అధికారికంగా ఎవరూ బాధ్యత వహించరు. ఈ అదృశ్యత ప్రమాదకరమైనది. అంటే ఆమె తన బంధువులచే అధికంగా పనిచేయించబడినా, తక్కువగా పోషించబడినా లేదా భావోద్వేగపరంగా హింసించబడినా, జోక్యం చేసుకోవడానికి ఏ వ్యవస్థ లేదు. ఆమె బాధ ఒక ప్రైవేట్ విషయం, ఒక కుటుంబ ఇంటి మూసివేసిన తలుపుల వెనుక దాగి ఉంటుంది. పిల్లలను రక్షించవలసిన వ్యవస్థే ఆమెను అదృశ్యం చేస్తుంది.

“బిడ్డ యొక్క ఉత్తమ ప్రయోజనాలు”: ఆచరణ లేని ఒక సూత్రం

బిడ్డ యొక్క ఉత్తమ ప్రయోజనాల సూత్రం భారతదేశం యొక్క బాలల రక్షణ చట్టాల యొక్క మార్గదర్శక తత్వశాస్త్రం అయినప్పటికీ, తల్లి లేని బాలికలకు నిర్దిష్ట నిబంధనలు లేకపోవడం ఈ సూత్రాన్ని వారికి ఒక భ్రమగా చేస్తుంది. వ్యవస్థ వారి ప్రత్యేక పరిస్థితిని అంచనా వేయడానికి సాధనాలను కలిగి లేదు. తల్లి మరణం తర్వాత తండ్రి లేదా బంధువులను సంరక్షకులుగా వారి అనుకూలతను మూల్యాంకనం చేయడానికి స్వయంచాలక ప్రక్రియ లేదు. ఆమె భవిష్యత్తు గురించి నిర్ణయాలలో అమ్మాయి గొంతు వినబడుతుందని నిర్ధారించడానికి ఏ యంత్రాంగం లేదు. వారి నిర్దిష్ట బలహీనతలను గుర్తించే చట్టపరమైన ఫ్రేమ్‌వర్క్ లేకుండా, తల్లి లేని అమ్మాయి యొక్క “ఉత్తమ ప్రయోజనాలు” తరచుగా ఆమెకు చాలా హానికరం కాగల ఒక కుటుంబ నిర్మాణాన్ని నిర్వహించడం కోసం విస్మరించబడతాయి.

ముందుకు మార్గం: చట్టపరమైన సంస్కరణకు ఒక పిలుపు

ఈ చట్టపరమైన శూన్యతను పూరించడానికి విధానంలో ప్రాథమిక మార్పు అవసరం. తల్లి లేని బాలికలకు నిర్దిష్ట చట్టాలు లేకపోవడాన్ని చురుకైన చట్టంతో పూరించడానికి మనం వాదించాలి. అంటే బాలల రక్షణ చట్టాలను సవరించడం, తల్లి లేని బాలికలను ఒక ప్రత్యేకమైన బలహీనమైన సమూహంగా స్పష్టంగా గుర్తించడం. అంటే వారి శ్రేయస్సును పర్యవేక్షించడానికి ఒక తప్పనిసరి ప్రక్రియను సృష్టించడం, వారు బంధుత్వ సంరక్షణలో ఉన్నప్పటికీ. అంటే ఈ నిర్దిష్ట పరిస్థితులలో ఒక బిడ్డ యొక్క “ఉత్తమ ప్రయోజనాలను” అంచనా వేయడానికి స్పష్టమైన మార్గదర్శకాలను స్థాపించడం. తల్లి లేని అమ్మాయికి ఒక చట్టపరమైన గుర్తింపును సృష్టించడం ద్వారా, మనం ఆమెను వ్యవస్థకు కనిపించేలా చేయవచ్చు మరియు ఆమెకు అర్హత ఉన్న రక్షణను పొందుతుందని నిర్ధారించుకోవచ్చు.

“సామాజిక అనాథలకు” చట్టపరమైన శూన్యత భారతదేశం యొక్క బాలల రక్షణ ఫ్రేమ్‌వర్క్‌లో ఒక క్లిష్టమైన వైఫల్యం. ఇది లక్షలాది మంది తల్లి లేని బాలికల బాధను గుర్తించకుండా మరియు పరిష్కరించకుండా వదిలివేసే ఒక అంధ ప్రదేశం. బంధుత్వ సంరక్షణలోని పిల్లల యొక్క ప్రత్యేక బలహీనతలను గుర్తించడానికి మన చట్టాలను సంస్కరించడం మరియు ఒక భద్రతా వలయంగా పనిచేయడానికి సమాజాలను శక్తివంతం చేయడం ద్వారా, ఏ బిడ్డ తనను రక్షించవలసిన వ్యవస్థ ద్వారా అదృశ్యం చేయబడకుండా చూసుకోవచ్చు.